भदौ दशको त्यो बिहान

プロンプト

भदौ दशको त्यो बिहान [Intro] भदौ दशको त्यो बिहान, सबै एउटै चिहान... आँखा अगाडि सपना थिए, एकैछिनमा सुनसान... [Verse 1] काल बनी आएको त्यो भोटेकोशी, एक मिनेटमै नक्सा फेर्‍यो केही नसोची। घर थिए, आँगन थिए, मान्छेका सपना थिए, तर भेलले सोध्यो कहाँ छन् ती सबै? कसैको हातमा थियो बच्चाको औँला, कसैको आँखामा भोलिको आशा, एक्कासि आयो त्यो कालो पानी, छोडेर गयो आँसु र निराशा। [Hook / Chorus] भदौ दशको त्यो बिहान, सबै एउटै चिहान, कोही खोज्दै आफ्ना मान्छे, कोही खोज्दै आफ्नो जहान। काल बनी आएको त्यो भोटेकोशी, एक मिनेटमै नक्सा फेर्‍यो केही नसोची। आज पनि कानमा गुन्जिन्छ त्यो आवाज, बगेका ती सपना फर्किएनन् आज। [Verse 2] नदी थियो शान्त, तर मनमा थिएन डर, क्षणभरमै बन्यो मृत्युको खबर। बाटो थिएन, पुल थिएन, घरको नामोनिशान, बाँकी रह्यो केवल सम्झना र श्मशान। आमाको आँसु, बाबुको मौनता, छोराछोरी खोज्दै बित्यो कयाै रात। प्रकृतिसँग कसैको के नै चल्थ्यो र? एकै झट्कामा बदलियो जीवनको त्याे बात। [Bridge] हे समय... अलि रोकिएको भए, सायद कोही घर फर्किन्थ्यो। हे नदी... अलि शान्त भएको भए, सायद कोही फेरि हाँस्थ्यो। तर इतिहासले लेखिसक्यो त्यो दिन, भेलले लेखेको एउटा कहानी। भदौ दशको त्यो बिहान, बन्याे न मेटिने निशानि । [Final Hook] भदौ दशको त्यो बिहान, सबै एउटै चिहान... बाँचेकाहरूको आँखामा आज पनि, त्यही दिनको निशान। काल बनी आएको त्यो भोटेकोशी, एक मिनेटमै नक्सा फेर्‍यो केही नसोची