Такгоҳи бародарон

プロンプト

Ба номи Худованд, ки овард шуморо ба бар, Шумоянд дар ин зиндагӣ ёри ҷони падар. Бародар бародар набошад, чӣ бошад агар? Ба ҳар лаҳзаву дар ҳар ҷо монед мисли сипар. Барои мани «Некмон», шумоён сутуни маҳкеманд, Ба дарди мани дилшикаста, шумоён муаллиманд. Агар дунё бошад бароям ҳариси ситеза, Шумоён бароям ҳамеша паноҳи муқаддасанд. Шумо ҳамчу силоҳам, қавӣ дар баробари ғам, Барои раҳи зиндагӣ, шумоям мададгори ҳам. Набошад агар суҳбати шумову чашми шумо, Чӣ гуна ба пеш меравам, ман дар ин олами кам? Агар ҷаҳон зидди ман бошад, боке набошад, Ки дар пушти ман як бародар зи оташ натарсад. Бимонед ҳамеша ҳамин хел ҷавонмарду боор, Ки бахти бузург аст, бародар надорад озор. Бинозам ба он меҳрубониву ҳар як нигоҳатон, Ба ҳар як сутуни мустаҳкаму қалби огоҳатон. Зи «Некмон» ин ҳадя бошад ба ҷону ба дил, Худо нигаҳдори шумо бошад дар ҳар манзилат.