هیچ چیز جز نگاهت نیست

الوصف

از بی پناهی شهره ی شهرمُ پر ملال از شهری که در آن هیچ پناهی نیست شده ام قطره ی آبی و دارم سر دریایی اری دریایی که در آن هیچ آبی نیست از دل رانده و در دل باقیست محبوبی که ندارد به من نیم نگاهی کنج باغچه ، گلی بی عطر چون نرگس چشمان تو نگاریست خلوت میکنم نیمه شبی خون بگریم در شبی که روشن شدنش یک شوخیست چه روز ها و چه شب هایی که از دوری نفس در سینه حبس کردم با صبوری با خود عهد کردم دیگر نام تورا نیارم ولی عهد شکستم درد دل را ارام جز نامت نیست حیران و دیوانه زدم بر دل جاده در پی خانه ی خمار که مرهمی یابم می کام و زبان صاحب شد فرمود : تورا هیچ مرهم اینجا نیست... آزردم و گفتم مرهم کجا باشد؟ گفتا برو در دل شاید آنجا باشد سفر کردم از کوه و سنگ گذر کردم دیدم در خانه ی دل هیچ چیز جز نگاهت نیست؛ حس غمگین باشه و عاشقانه با صدای زن بخونه این متن رو از اول تا اخر هیچ چیز جز نگاهت نیست