Інжулерді қайта жинап аламын

الوصف

Інжу-маржан — отбасым Бала күндей көшеменен келе жаттым, Алма гүлі айналамда жайнап жатты. Мойнымдағы інжу-маржан жарқырап, Кенет желмен жан-жаққа кетті ұшып. Жерге түскен інжулерді жинадым, Әр інжуден туғанымды таныдым. Бірі — әпке, бірі — аға, жақыным, Бірі — сіңлі, бірі — інім, қымбатым. Әр інжуі — бір туғанның жүрегі, Бәрі менің бөлінбейтін тұтағым. Көк қақпаға інжулерім жол салды, Көне үйге жүрегімді бастап барды. Сол үйдегі күлкілерді сағынып, Балалықтың бақыттарын аңсадым. Жаңбыр жауып, күн артынан жарқ етті, Кемпірқосақ көк аспанды сәндетті. Аспаннан бір көз көрінді жарқыраған, «Көз тиді ме?» жүрегім менің шошынған. Неге тағдыр жан-жаққа таратқан, Бір-бірінен алыс жаққа ұзатқан. Інжулерді қайта жинап аламын, Бір алқаға барлығын да тағамын. Қайта күлкі толсын туған үйге, Бәріміз де жиналайық бір үйге.