Hindi Ako Susuko

提示词

May pangarap ako na nais kong makamtan, Pangarap na sa puso ko'y matagal nang nakalaan. Kahit ilang unos pa ang aking pagdaanan, Kahit ilang sakit pa ang aking maranasan. Minsan ay minamaliit nila ang aking kakayahan, Sinasabing mahina at walang mapapala sa buhay na aking tatahakin kailanman. Minsan ay pinagtatawanan pati ang aking pangarap, Na para bang sa mundong ito, wala akong karapatang mangarap. Ngunit bakit ako susuko sa kanilang sinasabi, Kung ang puso ko'y patuloy pa ring nananabik? Bakit ako hihinto sa gitna ng paghihirap, Kung alam kong sa dulo nito ay may tagumpay na aking mahahanap? Hindi nila alam kung ilang gabi akong lumaban, Hindi nila alam kung ilang luha ang aking pinigilan. Hindi nila nakita kung ilang beses akong nasaktan, Pero sa bawat pagkadapa, muli akong bumabangon at lumalaban. Kaya hayaan silang magsalita at manghusga, Hayaan silang tumawa at sabihing wala akong magagawa. Habang sila'y abala sa pagtingin sa aking kahinaan, Ako nama'y abala sa paggawa para sa aking kinabukasan. Maaaring mabagal ang aking paglalakbay, Maaaring malayo pa ang aking inaasam na tagumpay. Ngunit hindi mahalaga kung gaano ito katagal marating, Ang mahalaga'y sa bawat araw, patuloy akong lalaban at gigising. At darating ang araw na magbabago ang kanilang tingin, Ang dating minamaliit ay kanilang hahangaan din. Ang dating tinatawanan ay kanilang kikilalanin, At ang pangarap na sinabing imposible ay aking makakamit. Ang **“Hindi mo kaya”** ay magiging **“Nakaya mo pala,”** Ang **“Mahina ka”** ay magiging **“Ang lakas mo pala.”** Ang **“Pangarap lang iyan”** ay magiging **“Nagawa mo pala,”** At ang lahat ng kanilang duda ay mapapalitan ng paghanga. Kapag dumating ang araw na iyon, hindi ako magagalit, Hindi ko na kailangan ang kanilang mga salita upang ako'y papurihan at kilalanin. Dahil ang tagumpay ko ang siyang magiging kasagutan, At ang lahat ng aking pinagdaanan ang magiging patunay ng aking katatagan. Kaya kahit anong gawin ng panahon sa aking buhay, Kahit ilang pagsubok pa ang dumating at humarang sa aking daan, Kahit ilang tao pa ang magsabing hindi ko kayang makamit, **Hindi ako susuko, hindi ako titigil, hindi ko bibitawan ang aking pangarap hanggang sa ito'y maging tunay.** Dahil ang pangarap ko ay hindi lamang isang salita, Hindi lamang isang bagay na iniisip kapag ako'y nag-iisa. Ito ang dahilan kung bakit ako patuloy na lumalaban, Ito ang dahilan kung bakit sa bawat pagkadapa, muli akong bumabangon at lumalaban. At balang araw, kapag hawak ko na ang aking tagumpay, Aalalahanin ko ang lahat ng sakit at luha sa aking paglalakbay. At masasabi ko sa sarili kong minsan ay muntik nang sumuko: Buti na lang hindi ako naniwala sa kanila. Buti na lang naniwala ako sa sarili ko. Dahil ang pangarap na minsan nilang tinawanan, Ay ang pangarap na ngayon ay hawak ko na sa aking kamay.