Son Otobüs

提示詞

[Intro] Son otobüs; arka camda yüzüm iki ayrı şehir Cebimde metal kokusu, kulaklıkta kırık bir ritim [Verse] Fabrikanın kartı boynumda, çıkış damgası hâlâ taze Kaldırımda yağmur birikmiş, paçalarım yine aynı halde Köşe fırın yeni uyanmış, iki ekmek ayırdı bize Biri eve, biri sabaha; bölüşürüz ince dilimle Annem mesaj atmış: “Üşütme, anahtar saksının içinde” Cevabım tek bir nokta; bütün gün kaldı bileğimde [Chorus] Son otobüs, eve döner; ben yerimde saymam artık Cama çizdiğim sokaklar, sabah olunca da aklımda Bir bilet, iki ekmek, defterimde yarım bir satır Kimse alkış tutmaz buna; ben yine de buradayım [Verse] Bakkal veresiye defterinde tarih atar ismimin yanına Ben de sözümü not ederim, boş konuşmam sağa sola Çocuğun bisiklet zincirini takarım, avuç içim geceye bulanır Elimi paçama silerim, teşekkür sesi köşede kalır Ceketimin astarında bekler, babamdan kalan bozuk para Uğur diye taşımıyorum; unutmamak için, hepsi bu kadar [Chorus] Son otobüs, eve döner; ben yerimde saymam artık Cama çizdiğim sokaklar, sabah olunca da aklımda Bir bilet, iki ekmek, defterimde yarım bir satır Kimse alkış tutmaz buna; ben yine de buradayım [Outro] Son durak; motor susar, ayakkabım taşları sayar Evde ışık açık kalmış; bu gece de yolum tamam